Zgodnie z § 2 ust 1 pkt 5 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie wykroczeń, za które strażnicy straży gminnych są uprawnieni do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (Dz. U. z 2003. Nr 208 poz. 2026 z późn. zm) straż miejska (gminna) może nakładać mandat karny za wykroczenia opisane w art. 13 ust 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 10, poz. 55, z późn. zm.)

Obowiązujące od dnia 15 listopada 2010r. przepisy stanowią:

Art. 13 ust 1. Kto:

1)  sprzedaje wyroby tytoniowe lub nie umieszcza informacji o zakazie sprzedaży wyrobów tytoniowych, wbrew przepisom art. 6,

2)  będąc właścicielem lub zarządzającym obiektem lub środkiem transportu, wbrew przepisom art. 5 ust. 1a, nie umieszcza informacji o zakazie palenia tytoniu

podlega karze grzywny do 2.000 zł.

 

Tym samym Straże Miejskie (Gminne) tylko w tym zakresie mogą nakładać mandaty karne !!! Wszelkie inne wykroczenia z znowelizowanej ustawy – tak zaostrzone – muszą być kierowane do sądów, co kolejny raz jest dowodem na to, że politycy wbrew swoim zapowiedziom nie tylko nie ograniczają kognicji sądów, ale kolejne dziesiątki tysięcy spraw do nich trafią i to niekompetencja polityków sprawia, że postępowania sądowe wydłużają się, albowiem sądy muszą zajmować się kolejnymi błahymi sprawami, a które powinny być rozwiązywane na miejscu w drodze mandatu wystawionego przez strażnika miejskiego !

Należy dodać i podkreślić, że sądy będą musiały nawet rozpoznawać sprawy dotyczące osób palących w miejscach zabronionych, ponieważ ich dotyczy ustęp 2 ustawy, czyli wyłączony spod możliwości karania mandatem na miejscu.

 

2. Kto pali wyroby tytoniowe w miejscach objętych zakazami określonymi w art. 5

podlega karze grzywny do 500 zł.

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

 

Dojdą do tego koszty wzywania przez sąd świadków, obwinionych oraz szeregu innych czynności.

Skarb Państwa poniesie kolejne koszty związane z nowymi przepisami, za które jak zwykle zapłacą podatnicy.

Art. 96 § 2 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia stanowi, że w drodze mandatu karnego nie nakłada się grzywny za wykroczenia, za które należałoby orzec środek karny.

Znowelizowana ustawa w art. 15. - W razie popełnienia czynu określonego w art. 12 pkt 1-3, 12a i 12b lub w art. 13 ust. 1 pkt 1 sąd może orzec przepadek wyrobów tytoniowych stanowiących przedmiot czynu zabronionego, choćby nie stanowiły one własności sprawcy.

Tym samym w sytuacji, kto sprzedaje wyroby tytoniowe lub nie umieszcza informacji o zakazie sprzedaży wyrobów tytoniowych, wbrew przepisom art. 6, w praktyce zostaje wyłączony od kary w drodze mandatu, wymierzanej zarówno przez policję, jak i straż miejską, ponieważ może być orzeczony przepadek papierosów. Kolejne tysiące spraw, będą kierowane do sądów.

Wniosek prosty – niedbalstwo przy uchwalaniu nowych przepisów będzie skutkowało zwiększeniem zaległości w sądach.

I na koniec:

Właściciel lokalu będzie odpowiadał tylko za to, że nie umieści informacji o zakazie palenia. Nie musi podejmować żadnych innych działań, wypraszać gości itp.

Jego cała odpowiedzialność karna jest określona w art. 13 ust 1 pkt 2 ustawy: kto będąc właścicielem lub zarządzającym obiektem lub środkiem transportu, wbrew przepisom art. 5 ust. 1a, nie umieszcza informacji o zakazie palenia tytoniu, podlega karze grzywny do 2.000zł.

Zmiany ustawy dotyczą tylko osób palących w miejscach objętych zakazem.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czy osoby, które nie są w stanie wskazać sprawcy wykroczenia drogowego na
nieczytelnym zdjęciu z fotoradaru mogą zostać ukarane za odmowę podania
personaliów kierowcy?

Kwestia ta została zauważona m.in. przez SO w Tarnowie z dnia 28.12.2004 r. (II Waz 191/2004), którego zdaniem, właściciel pojazdu narusza obowiązek wskazania osoby użytkującej pojazd, gdy wprost odmówi wskazania tej osoby albo nie udzieli odpowiedzi na pytanie o to, zadane mu ustnie lub na piśmie przez uprawnioną osobę.

 

Należy jednak zauważyć, że podstawową przesłanką odpowiedzialności jest umyślność w działaniu sprawcy. Tym samym wskazanie osób lub ich kręgu, które mogły popełnić wykroczenie drogowe zwalnia moim zdaniem od odpowiedzialności z art. 65§2 kw. Podobnie ocenie sądu będzie podlegał brak wskazania, dla przykładu z uwagi na upływ czasu.

To organ prowadzący postępowanie musi wykazać umyślność w działaniu sprawcy.

 

Błędna jest kwalifikacja takiego czynu z art. 97 kw. Niewskazanie kierującego pojazdem w chwili wykroczenia co do zasady pozostaje w sprzeczności z art. 78 ust 4 PRD, ale moim zdaniem nie wyczerpuje znamion art. 97 kw, gdyż nie dotyczy bezpieczeństwa lub porządku ruchu na drogach publicznych.

 

Co może zrobić osoba, którą funkcjonariusze chcąc ukarać taką grzywną, a co ci, którzy przyjęli taki mandat?

 

Przysługuje jej prawo do odmowy przyjęcia mandatu karnego. Wówczas funkcjonariusz kieruje sprawę do rozpoznania przez sąd.

Ukaranemu mandatem karnym służy prawo do złożenia wniosku do sądu o jego uchylenie w trybie art. 101 kpsw. Prawomocny mandat karny podlega uchyleniu, jeżeli grzywnę nałożono za czyn wykroczeniem. Przed wydaniem postanowienia sąd może zarządzić stosowne czynności w celu sprawdzenia podstaw do uchylenia, nie prowadzi natomiast postępowania dowodowego.

Uchylenie następuje na wniosek ukaranego złożony w zawitym terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się mandatu lub z urzędu. Wniosek taki nie podlega opłacie. W sytuacji podjęcia czynności z urzędu, postępowanie nie jest ograniczone czasowo.

Uprawniony do uchylenia prawomocnego mandatu karnego jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, na którego obszarze działania została nałożona grzywna.

Uchylając mandat karny sąd nakazuje podmiotowi, na rachunek którego pobrano grzywnę, zwrot uiszczonej kwoty.

Czy osoby, które nie odwołały się w siedmiodniowym terminie mają jakąkolwiek
szansę na zwrot uiszczonych grzywien?

Nie mają. Postępowanie mandatowe nie podlega wznowieniu w trybie art. 113 kpsw. Nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania mandatowego ani postępowania przeprowadzonego na podstawie art. 101 kpsw i zakończonego wydaniem postanowienia o odmowie uchylenia mandatu karnego, ponieważ orzeczenie to nie kończy prawomocnie postępowania sądowego w rozumieniu art. 113 § 1 kpsw w zw. z art. 540 § 1 kpk. Kwestia tą rozstrzygnął SN w dniu 30.09.2003 r., I KZP 25/2003.

Cóż to za kraj, mlekiem i miodem płynący, a prawo tak często psujący? To nasza Polska ukochana, przez sondaże zawłaszczana...

 

§ 10. 1. Sędziowie wizytatorzy, w ramach wizytacji, o których mowa w art. 37c ustawy- Prawo o ustroju sądów powszechnych, wykonują swoje zadania przez:

1) badanie bieżących danych statystycznych w zakresie wpływu i liczby spraw załatwionych oraz obsady sędziowskiej;

2) kontrolowanie obciążenia poszczególnych sędziów i referendarzy sądowych stosownie do wpływu i liczby spraw załatwionych;

3) badanie stanu zaległości i przyczyny nierozpoznania lub nieterminowego rozpoznania spraw;

4) badanie:

a. sprawności postępowania sądowego, w tym przygotowania posiedzeń;

b. terminowości wykonywania czynności w toku postępowania międzyinstancyjnego;

c. terminowości sporządzania uzasadnień;

d. sprawności wykonywania czynności po uprawomocnieniu się orzeczeń;

5) kontrolę sprawności postępowania w sprawach dotyczących obrotu prawnego z zagranicą;

6) badanie przestrzegania kultury pracy i powagi sądu przez osoby wykonujące dane czynności.

2. Przy formułowaniu ocen wyników wizytacji, obejmujących pełną działalność administracyjną sądu lub wydziałów sądu oraz lustracji, obejmujących wybrane zagadnienia z działalności administracyjnej sądu lub wydziałów sądu bierze się pod uwagę ustalenia dotyczące zwłaszcza:

1) sprawności prowadzonych albo nadzorowanych czynności;

2) przestrzegania terminów procesowych;

3) obciążenia poszczególnych sędziów i referendarzy sądowych stosownie do wpływu i liczby spraw załatwionych;

4) efektywnego wykorzystania czasu pracy wszystkich urzędników sądu lub wydziału.

3. Przy formułowaniu ogólnej oceny nadzorowanej jednostki uwzględnia się ponadto:

1) stan kadrowy i warunki pracy sądu lub wydziału;

2) stopień obciążenia pracą jednego sędziego, referendarza sądowego, asystenta sędziego oraz innych urzędników sądu lub wydziału;

3) odsetek spraw skomplikowanych, w tym wielotomowych;

4) liczbę oraz zasadność skarg na sędziów, referendarzy sądowych i pracowników sekretariatów sądu lub wydziału;

5) liczbę oraz zasadność skarg wnoszonych w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U z 2004 r. Nr 179, poz. 1843 i z 2009 r. Dz. U. nr 61, poz. 498);

6) wyniki poprzedniej wizytacji lub lustracji.

§ 11. Wskaźnik sprawności postępowania oblicza się dzieląc liczbę spraw pozostałych do załatwienia przez liczbę przeciętnego miesięcznego wpływu, przy czym przeciętny miesięczny wpływ stanowi iloraz liczby spraw wpływających przez liczbę miesięcy w okresie objętym kontrolą.

 

 

§ 6. Do zadań prezesa sądu apelacyjnego z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów okręgowych i rejonowych działających na obszarze apelacji, poza wymienionymi w § 6, o których mowa w art. 37b § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w szczególności należy:

1) badanie prawidłowości i racjonalności podziałów czynności dokonywanych przez prezesów sądów okręgowych i rejonowych;

2) kontrola terminowości, zgodności z planem i prawidłowości przeprowadzania wizytacji i lustracji jednostek kontrolowanych;

3) kontrola pracy sędziów wizytatorów i inspektorów do spraw biurowości;

4) kontrola wykonania czynności z zakresu nadzoru wewnętrznego powierzonych sędziom wizytatorom, wiceprezesom, przewodniczącym wydziałów, innym wyznaczonym sędziom lub referendarzom sądowym;

5) organizowanie i udział w naradach powizytacyjnych i polustracyjnych sędziów i innych pracowników sądu;

6) dokonywanie oceny wykonania zaleceń powizytacyjnych i polustracyjnych.

§ 7. Do zadań prezesa sądu okręgowego z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów rejonowych działających w okręgu sądowym, poza wymienionymi w § 6, o których mowa w art. 37b § 3 ustawy- Prawo o ustroju sądów powszechnych, w szczególności należy:

1) badanie prawidłowości i racjonalności podziałów czynności dokonywanych przez prezesów sądów rejonowych;

2) kontrola terminowości, zgodności z planem i prawidłowości przeprowadzania wizytacji i lustracji jednostek kontrolowanych;

3) kontrola pracy sędziów wizytatorów i inspektorów do spraw biurowości;

4) kontrola wykonania czynności z zakresu nadzoru wewnętrznego powierzonych sędziemu wizytatorowi, wiceprezesowi, przewodniczącym wydziałów, innym wyznaczonym sędziom lub referendarzom sądowym;

5) kontrola współpracy przewodniczących wydziałów, w których działają systemy informatyczne, z pracownikami informatyzacji w zakresie właściwego użytkowania systemów;

6) organizowanie i udział w naradach powizytacyjnych i polustracyjnych sędziów i innych pracowników sądu;

7) dokonywanie oceny wykonania zaleceń powizytacyjnych i polustracyjnych.

§ 8. Do zadań prezesa sądu rejonowego z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego sądu rejonowego, poza wymienionymi w § 6, należą także:

1) ustalanie kierunków wewnętrznego nadzoru administracyjnego i kontrola wykonania czynności z zakresu powierzonego nadzoru wewnętrznego wiceprezesom, przewodniczącym wydziałów, innym wyznaczonym sędziom lub referendarzom sądowym;

2) organizowanie i udział w naradach powizytacyjnych i polustracyjnych sędziów
i innych pracowników sądu;

3) dokonywanie oceny wykonania zaleceń powizytacyjnych i polustracyjnych;

4) kontrola współpracy przewodniczących wydziałów, w których działają systemy informatyczne, z pracownikami informatyzacji w zakresie właściwego użytkowania systemów.

§ 9.1. Prezes sądu apelacyjnego i prezes sądu okręgowego ustalają corocznie plany zadań nadzorczych, oddzielnie dla każdej osoby, której zadania te zostały powierzone, a także dla sędziów wizytatorów w zakresie terminowych wizytacji oraz dla inspektora do spraw biurowości.

2. Prezes sądu okręgowego w terminie do dnia 20 stycznia każdego roku doręcza plany zadań nadzorczych wizytatorów i inspektorów do spraw biurowości prezesowi sądu apelacyjnego wraz ze sprawozdaniami z realizacji planów pracy za ubiegły rok. Prezes sądu apelacyjnego w terminie 14 dni może wnieść do tego planu uzupełnienia i uwagi, które są wiążące dla prezesa sądu okręgowego.

3. Prezes sądu rejonowego plan własnych zadań nadzorczych doręcza prezesowi sądu okręgowego w terminie do dnia 10 stycznia każdego roku wraz ze sprawozdaniem z realizacji planów za ubiegły rok. Prezes sądu okręgowego w terminie 7 dni może wnieść do tego planu uzupełnienia i uwagi, które są wiążące dla prezesa sądu rejonowego.

4. Prezes sądu apelacyjnego sporządza plan zadań nadzorczych po zapoznaniu się z planami sporządzonymi przez prezesów podległych sądów okręgowych.

 

 

Rozdział 2

Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów

§ 4.1. Wewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością sądów realizowany jest:

1) w ramach tej samej jednostki organizacyjnej;

2) przez organy i osoby wyznaczone jednostki organizacyjnej wyższego stopnia.

2. Czynności nadzoru administracyjnego, o których mowa w ust. 1 pkt:

1) w sądzie apelacyjnym - prezes tego sądu, a także, w powierzonym zakresie, sędzia wizytator, wiceprezes sądu, przewodniczący wydziału,
a w uzasadnionych wypadkach inny sędzia lub referendarz sądowy;

2) w sądzie okręgowym - prezes tego sądu, a także, w powierzonym zakresie, sędzia wizytator, wiceprezes sądu, przewodniczący wydziału,
a w uzasadnionych wypadkach inny sędzia lub referendarz sądowy;

3) w sądzie rejonowym - prezes tego sądu, a także a także, w powierzonym zakresie, wiceprezes sądu, przewodniczący wydziału,
a w uzasadnionych wypadkach inny sędzia lub referendarz sądowy;

3. Czynności nadzoru administracyjnego, o których mowa w ust. 1 pkt 2:

1) nad sądami okręgowymi i rejonowymi działającymi na obszarze jednej apelacji – wykonuje prezes sądu apelacyjnego;

2) nad sądami rejonowymi działającymi w jednym okręgu sądowym – wykonuje prezes sądu okręgowego.

§ 5. Do zadań prezesa sądu w ramach zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego sądu, o których mowa w art. 37b § 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w szczególności należy:

1) analiza materiałów statystycznych dotyczących pracy nadzorowanego sądu,
w szczególności stanu zaległości i sprawności postępowania oraz efektywności pracy sędziów i referendarzy sądowych;

2) kontrola obciążenia i wydajności pracy sędziów i referendarzy sądowych;

3) kontrola przestrzegania zasad przydzielania przez przewodniczących wydziałów spraw poszczególnym sędziom i referendarzom sądowym pod kątem ich zgodności z przepisami ustawy oraz podziałów czynności;

4) kontrola wykonywania obowiązków przez sędziów i referendarzy sądowych
w zakresie:

a. kontroli biegu przydzielonych im spraw, w tym terminowości wydawania zarządzeń o wyznaczaniu terminów rozpraw i posiedzeń oraz wykonywania zarządzeń,

b. sprawności postępowania, zwłaszcza w sprawach w których postępowanie toczy się przewlekle lub stosowane jest tymczasowe aresztowanie,

c. kontroli wykorzystania czasu pracy na sesjach (rozprawy i posiedzenia) oraz kolejności kierowania spraw do rozpoznania,

d. terminowości sporządzania uzasadnień orzeczeń;

5) kontrola wykonywania powierzonych obowiązków nadzorczych przez przewodniczących wydziałów oraz wydawanie stosownych zarządzeń;

6) kontrola terminowości załatwiania pism wpływających do wydziałów oraz przekazywania skarg i wniosków;

7) kontrola wykonywania obowiązków przewodniczących wydziałów w zakresie wydawania zarządzeń o wyznaczaniu planów sesji (posiedzeń i rozpraw) oraz wyznaczania terminów w poszczególnych sprawach i wydawania zarządzeń;

8) kontrola zasadności odwoływania, odraczania rozpraw i posiedzeń oraz zdejmowania spraw z wokand;

9) kontrola terminowości wykonywania czynności w postępowaniu międzyinstancyjnym;

10) kontrola przestrzegania zasad przydziału sędziom asystentów sędziów oraz równomiernego obciążenia asystentów sędziów pracą;

11) bieżąca lub okresowa kontrola toku postępowania w sprawach indywidualnych, w przypadku ujawnienia okoliczności wskazujących, że są one prowadzone niesprawnie lub z naruszeniem prawa;

12) kontrola działalności sekretariatu wydziału.

§ 6. Do zadań prezesa sądu apelacyjnego z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów okręgowych i rejonowych działających na obszarze apelacji, poza wymienionymi w § 6, o których mowa w art. 37b § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, w szczególności należy:

1) badanie prawidłowości i racjonalności podziałów czynności dokonywanych przez prezesów sądów okręgowych i rejonowych;

2) kontrola terminowości, zgodności z planem i prawidłowości przeprowadzania wizytacji i lustracji jednostek kontrolowanych;

3) kontrola pracy sędziów wizytatorów i inspektorów do spraw biurowości;

4) kontrola wykonania czynności z zakresu nadzoru wewnętrznego powierzonych sędziom wizytatorom, wiceprezesom, przewodniczącym wydziałów, innym wyznaczonym sędziom lub referendarzom sądowym;

5) organizowanie i udział w naradach powizytacyjnych i polustracyjnych sędziów i innych pracowników sądu;

6) dokonywanie oceny wykonania zaleceń powizytacyjnych i polustracyjnych.

 

Pan Minister Sprawiedliwości w osobie Krzysztofa Kwiatkowskiego obiecał sędziom rzeczywiste, a nie pozorowane konsultacje w sprawie projektu zmiany ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Dał słowną gwarancję realnego udziału sędziów w tworzeniu podstawy prawnej funkcjonowania państwa. Tymczasem czas mija, zaczynają się przygotowania do kampanii wyborczej na Prezydenta Łodzi, a uwzględnienia postulatów sędziów jak nie było tak nie ma. Czy mam poddać w wątpliwość uczciwość polityków? Nie wiem sam. Wiem za to jedną rzecz - na ile środowisko sędziowskie pozwoli wtłoczyć się w rolę "przeciętnego urzędnika" podległego politykom, na tyle MS ma prawo igorowac nasz głos. Czy umieszczony poniżej projekt rozporządzenia o nadzorze nad sędziami świadczy o woli współpracy? Rozporządzenie musiało zostac podzielone na części. Oceńcie sami:

Zapraszamy na forum dla Sędziów Rzeczypospolitej Polskiej

www.sedziowie.net

W dniu 23 lutego 2010r. Rada Ministrów podejmie decyzję odnośnie zmiany kodeksu postępowania cywilnego i wprowadzenia nagrywania posiedzeń sądów. Głównym argumentem za tym populistycznym rozwiązaniem jest przyspieszenie czasu rozprawy, ponieważ sędzia nie bedzie dyktował protokołu i nie dojdzie do przekłamań. Czy społeczeństwo zyska? Owszem - będzie krócej na posiedzeniu, już konkretne firmy liczą zyski, ale czy to wszystko? Poczytajmy więcej...